Wat Henry Cavill mij leerde over effectief samenwerken
Als filmliefhebber ben ik vanzelfsprekend bekend met het werk van acteur Henry Cavill (Man of Steel, The Witcher). Ik heb hem jammer genoeg nooit ontmoet, maar een paar jaar geleden zag ik een interview met hem waarin hij een advies deelde dat hij ooit van een oudere vriend had gekregen:
"Remember that 80% of the success in any job is based on your ability to deal with people."
Of dat percentage precies klopt weet ik niet. Maar de boodschap bleef hangen en speelde een grote rol in mijn keuze om met Windigo te starten.
De uitspraak zette me namelijk aan het denken. We besteden veel aandacht aan kennis, ervaring, processen en inhoud. En terecht. Maar als ik terugdenk aan situaties in mijn eigen teams waarbij samenwerking moeizaam ging of juist verrassend goed werkte, ging het zelden over een gebrek aan vakkennis. Het ging bijna altijd over mensen.
Over verwachtingen die wel of niet werden uitgesproken. Over irritaties die bleven liggen of werden aangepakt. Over collega's die konden lezen en schrijven met elkaar of elkaar juist verkeerd begrepen. Over feedback die verkeerd viel of meteen werd opgepakt. Of over iemand die iedereen meekreeg of inhoudelijk een punt had, maar zijn boodschap zo bracht dat niemand meer luisterde.
Dat laatste zie ik regelmatig terug in trainingen over communicatie en effectief samenwerken. We besteden vaak veel aandacht aan wat we willen zeggen, maar veel minder aan hoe we het doen en hoe het overkomt. Een goede boodschap die verkeerd wordt gebracht, wordt helemaal niet gehoord. Terwijl een lastige boodschap juist bespreekbaar kan worden als iemand rekening houdt met de uitdagingen van de ander.
Dat klinkt logisch. Toch vind ik het zelf ook niet altijd makkelijk. Ik merk bijvoorbeeld dat ik van nature moeite heb met mensen die ik als dominant, koud of bot ervaar. Mijn eerste reactie is vaak niet nieuwsgierigheid, maar irritatie. Ik kan dan vrij snel denken: doe eens niet zo stoer.
Vroeger bleef ik daar wel eens in hangen en kleurde deze indruk het hele beeld dat ik van iemand had. Tegenwoordig probeer ik eerst te begrijpen wat er achter dat gedrag zit. Niet omdat mijn eerste indruk altijd verkeerd is, maar omdat die meestal niet het hele verhaal vertelt. Misschien staat iemand onder druk. Misschien probeert diegene duidelijkheid te creëren. Misschien is het alleen een houding. Misschien communiceren we simpelweg vanuit een totaal andere stijl.
Wat ik heb geleerd, is dat mijn irritatie niet altijd iets zegt over die ander. Soms zegt het vooral iets over wat ik zelf belangrijk vind in samenwerking. En juist dat vind ik interessant. De uitdaging in samenwerken is namelijk niet dat mensen verschillend zijn. Die verschillen zijn er toch wel. De uitdaging ontstaat wanneer die verschillen leiden tot frustratie, misverstanden of gedrag waar we moeite mee hebben. Dan wordt begrip belangrijk. Niet in de zin van alles goed vinden of overal mee instemmen. Maar in de zin van proberen te begrijpen wat de ander belangrijk vindt, nodig heeft of probeert te bereiken. Dat is vaak het begin van vertrouwen.
Misschien is dat wel wat me zo aansprak in die uitspraak van Henry Cavill. Succes wordt niet alleen bepaald door hoe goed je inhoudelijk bent. Een groot deel wordt bepaald door hoe je omgaat met de mensen om je heen. Met collega's die anders zijn en anders denken. Met klanten die andere belangen hebben. Met leidinggevenden die anders communiceren. En met mensen die je soms behoorlijk op de proef stellen. Want uiteindelijk worden de meeste resultaten niet bepaald door wat we weten. Ze worden bepaald door wat we doen wanneer samenwerken lastiger wordt.











